Kıymetli Genel Başkanımız,
DEVA Partisi’nin ve Saadet Partisi’nin değerli yöneticileri, milletvekillerimiz,
Kıymetli teşkilat mensuplarımız,
Sivil toplum kuruluşlarının ve meslek örgütlerinin değerli temsilcileri,
Kıymetli basın mensupları,
Ekranları başında ve bu salonda bizleri izlemekte olan değerli konuklarımız,
Hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyor,
Yeni Yol Grup’unun haftalık toplantısına hoş geldiniz, sefalar getirdiniz diyorum.
Dün akşam Şampiyonlar Ligi'nde Stuttgart'ı 2-0 yenen Galatasaray'ı tebrik ediyor;
Bugün maça çıkacak Fenerbahçe'ye, yarın da Beşiktaş ve Trabzonspor'a bu uluslararası müsabakalarda başarılar diliyorum.
Sözlerimin hemen başında, Kapadokya’da hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet, ailelerine ve yakınlarına sabır diliyorum.
Bu tehlikeye karşı vatandaşlarımızın aslında uyarıları olmuş, dikkate alınmamış ancak hiçbir şey de yapılmamış.
Biliyorsunuz, daha birkaç hafta önce İstanbul Maltepe’de beş vatandaşımızı kaybetmiştik.
İnsanlar kendi evlerinde, kendilerini güvende hissetmeleri gereken yerde enkaz altında kaldılar.
Üstelik deprem bile olmadan…
Bilirkişi ön raporuna bakıyoruz; binaya sonradan eklenen kaçak katlar için yıkım kararı alınmış. Ama uygulanmamış.
Karar var, uygulama yok.
Tehlike var, tedbir yok.
Sonuç? Yine canlarımızı yitirdik, yitiriyoruz.
Geçtiğimiz hafta sonu İzmir’deydim.
30 Ekim’de İzmir depreminin altıncı yıl dönümünde İzmirlilerle dertleştim.
Depremde kaybettiğimiz bütün vatandaşlarımızı bir kez daha rahmetle anıyorum.
Altı yıl geçmiş. Dile kolay.
Ama; annesini, babasını, evladını kaybeden insanlarımız için her gün ayrı bir hasret, her gün ayrı bir acı.
Yaşadıkları kayıpları anlattılar.
Bir de o kayıpların üzerine eklenen, yıllardır bitmeyen adalet bekleyişini…
Otuz altı insanımızın hayatını kaybettiği Rıza Bey Apartmanı’yla ilgili davada hâlâ sürüncemede devam ediyor
Ailelerin devletten beklentisi çok açık: "Sorumlular hesap versin." diyorlar. Bu kadar.
Yerinde dönüşümle ilgili sayısız dava devam ediyor.
Hak sahipleriyle müteahhitler arasında bir türlü bitmeyen yargı süreçleri hâlâ devam ediyor.
İnsanlar yakınlarının acısını taşırken, bir de adalete ulaşamamanın yükünü taşıyorlar.
Nereden bakarsanız bakın, koskoca ülkede pek çok yerde sistem tamamen tıkanmış durumda.
Değerli arkadaşlar,
Hayatın her alanında, vatandaş devlete güvenmelidir.
Evinde de…
Adliye kapısında da…
Alın teriyle biriktirdiği parasını yatırdığı finans sisteminde de…
Ancak şu hale bir bakın:
Cumhuriyet tarihinin en büyük piyasa dolandırıcılığı patlayalı bir buçuk ayı geçti, ama hâlâ milletin soruları cevapsız.
Hep söylüyorum: Bu kadar büyük bir dolandırıcılık hadisesi, bu kadar uzun bir süre devam ettiyse;
Bürokrasi içinden ve siyasi iktidar içinden kesinlikle destek almış demektir.
Belli ki, piyasa aktörleri, bürokrasi ve siyasi iktidar içinden insanlar örgütlü bir biçimde bu suçu işlemişler.
Yani, hep karşımıza çıkan o “şer üçgeni” yine devrede.
Ancak dikkat edin; bu şer üçgeninin sadece iki köşesine operasyonlar yapılıyor: Piyasa aktörleri ve bürokrasi köşesine.
Üçgenin siyasi iktidar köşesine ilişen yok.
Bu böyle olmaz.
Bu hadise afişe edildiği gün söyledim:
"Şu listeyi açıklayın" dedim,
"İlgili kurumların başındaki insanları derhal görevden alın" dedim,
"Tamamını görevden alın" dedim.
"Mevcut yöneticilerle bu işi çözemezsiniz, tamamını değiştirin" dedim,
"Tam yetkili bir görev gücü kurun" dedim, "Kurumlar arası koordinasyonu başka türlü sağlayamazsınız" dedim.
45 günü geçti arkadaşlar; ancak birer birer ve yavaş yavaş dediğimize geliyorlar.
Bakıyorsunuz daha dün fon kurulu masasında oturan bugün tutuklanmış durumda.
Ve neden sonra?
İşte ağustos sonundan ekim sonuna kadar halka açık şirketlerimizdeki değer kaybı 173 milyar doları geçti.
Ağustos sonunda borsaya açık 600'ün üzerindeki şirketimizin toplam değeri 479 milyar dolar; ekim sonunda bu değer indi 306 milyar dolara.
173 milyar dolarlık değer kaybı var.
Bazen milyon, milyar, TL, dolar karışıyor; ama bu rakamı bir de Türk lirası cinsinden ifade etmekte de fayda var: 173 milyar dolar demek arkadaşlar, 8 trilyon 650 milyar TL demek.
Başka ne demek? Bu para ne kadar büyük bir para?
Biliyorsunuz geçen haftalarda Doğu Karadeniz'den şöyle bir başlayalım demiştim, fındıkla çayın hesabını yapmıştım. Şimdi gelelim biraz İç Anadolu'ya, şeker pancarından örnek verelim.
Türkiye'nin şeker pancarı üretimi yaklaşık 22 milyon ton ve alım fiyatı da 3 lira 72 kuruş.
22 milyon tonu 3 lira 72 kuruşla çarptığımızda 82 milyar lira ediyor; yani 1 milyar 700 milyon dolar ediyor.
Bu fon dolandırıcılığında şirketlerimizin değer kaybı arkadaşlar, pancar hesabına vurduğumuzda Türkiye'deki bütün pancar üreticilerimizin tam 100 yıllık üretim değerine bedel.
Yani Türkiye'de pancar üreten bütün çiftçilerimiz 100 yıllık alın teriyle ne kadar bir değer oluşturuyorlarsa bu fon dolandırıcılığında şirketlerimizin kaybettiği değer buna eşit.
Ölçü için bir başka örnek verelim, Konya Ovası'na gelelim.
Geçen hafta Konya'daydık, malum hep beraber bir program gerçekleştirdik ve Konya'daki arkadaşlarımıza sordum, dedim ki: "Konya'da üretilen bütün tarım ürünlerinin değeri ne kadardır?"
Gayet güzel, detaylı bir çalışma yapmışlar ve hesabı önüme koydular.
Dediler ki: "Bir yılın tamamında buğday, arpa, mısır, pancar, ayçiçeği hepsini topla, topla, topla 3 milyar dolar ediyor." 173 milyar doları bölün 3'e; Konyalı çiftçimizin tam 58 yıllık alın teri demek bu.
Konya Ovası Türkiye'nin en büyük ilidir biliyorsunuz, Konya kilometrekare olarak.
Türkiye'nin en büyük ilinin bütün bu yıllar boyu yaptığı üretimin toplamı kadar şu anda bu fon dolandırıcılığının ülkeye maliyeti var.
Değerli arkadaşlar,
Finans piyasalarıyla ilgili kararların zamanlaması çok önemlidir.
Karar alırken; değil 45 gün, değil 1 gün, bazen 1 dakika dahi gecikseniz iş işten geçer.
Zararı telafi edemezsiniz.
Ancak iktidar hâlâ bu durumun vahametini anlamış değil.
Yılların sanayi tesisleri, ticari işletmeleri, finans kuruluşları gözümüzün önünde erimeye devam ediyor
Bu şirketlerin hisse senedini almış yaklaşık 7 milyon vatandaşımızın birikimi her gün değer kaybediyor.
Bakın BIST 100, BIST 30 endeksi açıklanıyor ya, ki BIST 30 endeksiyle ilgili dün gece bir farklı operasyon da yaptılar; hepsini takip ediyoruz ama sadece oraya odaklanırsanız büyük resmi kaçırırsınız.
Sadece BIST 30, BIST 100 değildir; şirketlerin, 622 şirketin tamamının değerine bakmanız lazım.
Benim bu 173 milyar dolar dediğim ekim sonuydu. Pazartesi bir hesaplara baktık, değer kaybı devam ediyor.
BIST 100, BIST 30 artıyor ama toplam şirketlerin değeri kaybediyor çünkü endeksin dışında 500 tane daha şirket var.
Belki 30 şirket, 100 şirket herkesin gözünün önünde; işte 30'la alakalı dün akşam farklı bir operasyon da yapıldı, onu da takip ediyoruz. Artısı eksisi bunların tartışılır ama erime, değer kaybı her gün, her gün devam ediyor.
Ve bu değer kaybı sadece borsaya açık, halka açık şirketlerle ilgili mesele değildir bakın.
Ekonomide, iktisatta “servet etkisi” denen bir konu vardır; yani insanların sahip olduğu varlıkların değeri düşerse insanlar hemen harcamalarında frene basar.
7 milyon insan var yaklaşık bu hisse senedi konusunda bireysel yatırım yapan; 7 milyon hane demek.
Bunların hepsinin birikimlerinde erime var, bu hanelerin hepsi harcamada frene basacak.
İnsanlar harcamada frene basınca ekonomide durgunluk, resesyon riski her geçen gün artıyor.
İktidarın yanlışlarının bedelini şu anda tüm millet ödüyor.
Bakın geçen haftalarda söyledim ya, biz Borsa İstanbul'u kurduk o 2012'deki yeni Sermaye Piyasası Kanunu ile beraber ve “Borsa İstanbul'u da en ileri teknolojiyle donattık” dedim.
O NASDAQ'ın, yani teknoloji şirketlerinin listelendiği Amerika'daki en gelişmiş bilgi işlem sistemini NASDAQ'a kurduk.
Geçenlerde Borsa İstanbul'un ilk genel müdürü ne dedi biliyor musunuz, ki o sistemin kuruluşunda işin başında olan arkadaş: "Bizim bilgi işlem alt yapımız, hisse senetlerinin fiyatında manipülasyon olup olmadığını 15 dakikada anlar" dedi.
Öyle bir sistem ki böyle birkaç kişi kendi aralarında al-sat al-satla hissenin fiyatını artırıyorlarsa sistem bunu 15 dakikada yakalıyor.
Yani birileri dolandırıcılık yaparsa sistem 15 dakikada alarm veriyor.
Ekranlarda kırmızı ışıklar yanmaya başlıyor.
Öyle de arkadaş, bu dolandırıcılık değil 15 dakika, değil 15 gün değil, 15 aydan fazla devam etmiş.
Nasıl olmuş da kimse farkına varmamış?
15 ayda değil bilgisayar ekranlarında yanan kırmızı noktalar, Borsa İstanbul binasının baştan aşağı kırmızıya boyanması gerekirdi.
İktidara soruyoruz:
Borsa İstanbul bu şüpheli işlemleri SPK’ya bildirmiş mi?
Yoksa birileri o kırmızı ışıkları alttan alta söndürmüş mü?
SPK'ya bilgi verildiyse, SPK neden harekete geçmemiş?
Bu dolandırıcılığı kimler ört bas etmiş?
Kimler bu şebekeyi kurmuş, yıllarca işletmiş?
Açıkça ifade etmek gerekir ki;
Her kim bu dolandırıcılığı yaptıysa şu algıyı oluşturmuş:
“Siyasi iradenin en tepesi benim arkamda. Hiç kimse bana dokunamaz. Dokunanın da eli yanar.”
Ancak böyle bir gücü arkasına aldığı intibasını oluşturan bir şebeke, bu kadar büyük bir dolandırıcılığı bu kadar uzun bir süre devam ettirebilir.
Durum vahim arkadaşlar…
Gerçekten çok çok vahim…
Ey iktidardakiler! Sizlere sesleniyorum!
Hak hukuk, helâl haram kavramları bu kadar karışmışken, tüyü bitmemiş yetimin hakkı dünkü yetmelere peşkeş çekilirken, siz oralarda ne yapıyorsunuz Allah aşkına?
Bakın sizleri tekrar tekrar uyarıyorum. Beşerî adaletten kaçmaya çalışıyorsunuz amma, ilahi adaletten kaçışınız mümkün değil.
Boynuzsuz koyunun, boynuzlu koyundan hak iddia edeceği o hesap gününü hiç düşünüyor musunuz ya? Unuttunuz mu siz o işleri?
Yıllarca size güvenip size destek vermiş samimi insanların başlarını öne eğdirmeye ne hakkınız var sizin?
AK Parti'ye şöyle ya da böyle destek vermiş ve desteğini de alenen komşusuna söyleyen, aleni bir şekilde "Ben destek verdim, AK Partiliyim." diyen koskoca bir camiaya siz leke sürdünüz ya.
Siz bu temiz insanların dünyalarını yıktınız dünyalarını... Hayallerini yerle bir ettiniz.
Suçluyu alenen ifşa etmezseniz, herkesi töhmet altında bırakırsınız.
Değerli arkadaşlar,
Bazen bana soruyorlar; “Ülkeyi siz yönetiyor olsaydınız ne yapardınız” diyorlar.
Ben onlara diyorum ki: Ya, iktidarda biz olsaydık bütün bu işler güçlü ve bağımsız kurumlar tarafından zaten yönetilirdi, denge-kontrol sistemi çalışırdı.
Ülkeyi biz yönetiyor olsaydık Borsa İstanbul'un bilgi işlem sistemi en ufak bir dolandırıcılık teşebbüsünü ilk 15 dakikada yakalardı,
Biz de bu işe kalkışanın canına okurduk.
Peki, diyelim ki iktidara geldiğimiz anda böyle bir krizi kucağımızda bulduk; 2002'de oldu, büyük bir bankacılık krizini pat diye kucağımızda bulduk. Peki, o zaman ne yapardık?
Bu işle alakalı kuruluşların başındaki yöneticilerin tamamını derhal görevden alırdık; suçlu suçsuz ayrımını sonra yapar, önce bir "Çekil kenara" demeniz lazım.
Kurum içinden, o kurum içinden bakın, düzgün insanları göreve getirirdik.
Alakasız insanları getirip de başka bir kurumun başına koyarsanız yürütemezsiniz.
Şimdi bakıyorum aklım duruyor ya; işten hiç anlamayan birisini getiriyorlar, bir başka kurumun başına getiriveriyorlar ya, inanılır gibi değil.
Başka ne yapardık? Derhal bir görev gücü kurardık; tam yetkili ve bağımsız bir görev gücü. Aynı zamanda TMSF'yi kurup başına da Ahmet Ertürk'ü koyduğumuz gibi.
Ve derdik ki: "Hemen şu listeleri çıkarın bakalım."
O listelerde kim olduğunu da hemen yayınlardık; derdik ki: "Bu iş ancak şeffaflıkla çözülür, kim yanlış yaptıysa hesabını verir."
“Yanlış yapan kişi Meclis'e de gitsin, hesabını Meclis'e de versin” derdik ve Meclis'te araştırma komisyonunun kurulmasını ilk biz sağlardık, biz onun öncülüğünü yapardık.
Şeffaflık olmadan, açıklık olmadan bu iş çözülmeyecek.
İşler, üzülerek söylüyorum, daha kötüye, daha kötüye, daha kötüye gitmeye devam edecek.
Bu olay tüm yönleriyle aydınlığa kavuşmadıktan sonra ülkenin ekonomisindeki kötüye gidiş durmaz, durmayacak.
Değerli arkadaşlar,
Türkiye’de siyaset uzunca zamandır ciddi bir itibar kaybı yaşıyor.
İmar rantları, adrese teslim ihaleler, yolsuzluklar, kamu kaynaklarının belli çevrelere aktarılması, kayırmacılık ve çıkar ilişkileri…
Bunların her biri siyasetin temizliğine, devletin itibarına ve vatandaşın adalet duygusuna çok büyük zarar verdi.
Son dönemde ortaya çıkan fon skandalı, bu kirlenmenin ulaştığı boyutları bütün çıplaklığıyla gözler önüne serdi.
Belediyelerde de pek çok problem var, pek çok sıkıntı var, yolsuzluk var ama onlar küçük küçük ve lokal kaldığı için ve kayıt dışı işlemlerle o imar rantları paylaşıldığı için, bilgi işlem sistemlerinde bir yerlerde onun kaydı olmadığı için bu kadar fark edilmiyor belki.
Çok sayıda daha küçük boyutta yolsuzluklar maalesef belediyelerde oldu, oluyor.
Ama adeta artık lağım patladı, kanalizasyon taştı; artık pislik yerin altındaki borulara sığmamaya başladı.
Sadece yatırımcıların birikimleri ciddi kayba uğramadı; sermaye piyasalarına, denetim kurumlarına ve devletin vatandaşını koruma sorumluluğuna duyulan güven de en ağır yara aldı.
Daha da düşündürücü olan, siyaset dünyasının artık yalnızca yolsuzluk, rant ve kamu kaynaklarının kötüye kullanılması iddialarıyla değil;
Toplumumuzun ahlaki değerleriyle asla bağdaşmayan davranışlarla da anılmaya başlamasıdır.
Çok acıdır, çok vahimdir.
Elbette herkes hakkında iddialarla hüküm verilemez. Ancak bu tür iddiaların siyasetin gündemini bu kadar sık işgal etmesi bile gerçekten üzerinde kara kara düşünmemiz gereken ve ciddiyetle durmamız gereken bir konudur.
Siyaset sadece iktidar mücadelesi değildir.
Siyaset aynı zamanda bir ahlak, sorumluluk ve kamu hizmeti meselesidir.
Kamu gücü kişisel çıkar sağlamak için değil, milletin emanetini korumak için kullanılır.
Siyasetçi sahip olduğu makamı bir imtiyaz değil, bir emanet olarak görmelidir.
! Siyaset bir zenginleşme aracı değil, millete hizmet ve emanet makamıdır!
Bizim bugün Türkiye olarak ihtiyacımız olan şey yalnızca ekonomik programlar, yatırım projeleri veya siyasi söylemler değildir.
Bunların hepsi elbette önemlidir. Fakat hepsinden önce ihtiyacımız olan şey, siyasetin yeniden ahlaki bir zemine kavuşmasıdır.
Temiz siyaset, temiz yönetim ve hesap verebilir devlet anlayışı olmadan ne sürdürülebilir bir ekonomik kalkınma ne de toplumsal güven yeniden tesis edilebilir.
Ekonomiyi düzeltmek istiyorsak önce siyasetin ahlakını düzeltmek, devlete güveni tesis etmek zorundayız.
Türkiye’nin yeni bir siyasi ahlaka, yeni bir yönetim anlayışına ve temiz bir siyaset kültürüne her zamankinden çok ihtiyacı var.
! Çünkü ahlakın olmadığı yerde hukuk zayıflar, hukukun zayıfladığı yerde güven kaybolur, güvenin kaybolduğu yerde ise kalkınma da refah da mümkün olmaz!
Bu, sadece bir siyasi partinin değil, bütün toplumun ortak ihtiyacıdır.
Bizim mücadelemiz de siyaseti yeniden milletin hizmetinde, ahlakın ve hukukun rehberliğinde bir kamu hizmetine dönüştürme mücadelesidir.
Değerli arkadaşlar,
Bu iktidar, artık bu ülkeyi yönetme kabiliyetini yitirmiştir.
! Bu yorgun iktidar, bu aziz milletin sırtında artık yüktür!
! Milletimiz bu yükü çekmek zorunda değildir!
Tüm yetkiyi kendi elinde toplayan Sayın Erdoğan, artık bu işin altından kalkamamaktadır.
Dikkat edin; gözaltına alınan, tutuklanan, ev hapsinde olan, parayı getirip iade eden insanların çoğu, bizzat Sayın Erdoğan’ın talimatıyla göreve getirilen insanlardır.
Biliyorsunuz, kendisinin siyasi hayatında en çok kullandığı, ama bir süredir ağzına hiç almadığı bir tabir var:
“Siyasette hücre yenilenmesi”.
Sayın Erdoğan, başında olduğunuz sistem ve yönetim anlayışı enfekte oldu, hatta ve hatta kangrene dönüştü.
Türkiye siyasetinde hücre yenilenmesi artık farz-ı ayn oldu.
Bu nedir Allah aşkına?
Ülkede emekli maaşı 23.500 TL, Asgari ücret 28.000 TL;
Türk-İş'in açıkladığı açlık sınırı 38.000 lirayı geçmiş durumda.
Bakın ta 2017'de bunlar enflasyonu %10'un üzerine bir sıçrattı, yani çift hane oldu. Tam 10 yıldır bu ülkede enflasyon tek haneye inmiyor, %10'un altına düşmüyor.
İşte dün açıklandı; enflasyon hâlâ %30 civarında. “%29 nokta bilmem ne bilmem ne”, 30 dememek için…
Ama yıl sonunda onu yapamayacaklar çünkü baskı artıyor; yıl sonunu yine biz %30'un üzerinde bir enflasyonla kapatacağız.
Son açıklanan OVP'ye bakın; enflasyon değil 2027'de, değil 2028'de, taaa 2029'da %10'un biraz altına düşecek diye ilan ediyorlar.
10 yıl geçmiş, 3 yıl daha süre istiyorlar enflasyonu tek haneye indirmek için;
Tabii inanırsanız.
Ne diyordu? “Verin bana yetkiyi, faiz de enflasyon da nasıl düşer göstereceğim.” demiyor muydu?
İşte millet verdi yetkiyi. 10 yıl oldu ya, 10 yıl!
Tek imzayla her şeye yetkilisiniz.
Ben şimdi Sayın Erdoğan’a buradan sesleniyorum:
Tam 10 yıldır kendi patlattığınız enflasyonu tek haneye indiremiyorsunuz.
Ya, şu imzayı atın da şu yetkiyi kullan da bir enflasyonu düşürüverin ya!
Düşürüverin de görelim.
Olmuyor, olmayacak…
! Çünkü enflasyon ancak hukukla düşer, adaletle düşer, güvenle düşer güvenle!
! İşini bilen, dürüst, çalmayan, çaldırmayan kadrolarda düşer!
Bu kadrolarla, bu yönetim anlayışıyla enflasyon düşmez, düşüremezsiniz.
Enflasyon güçlü, dürüst, itibarlı kurumlarla, gerçekten bağımsız çalıştırılan kurumlarla ancak düşer.
İşte dün itibarıyla biliyorsunuz arkadaşlar, dolar geldi bastırılmış haliyle, kontrollü haliyle 50 lirayı buldu.
Hep gösterdiğim, bir zamanların itibarlı parası 200 liralık banknotun değeri de artık bugün itibarıyla daha net bir rakam haline geldi.
Bugün 4 dolar etmiyor.
Şunu bir döviz bürosuna götürün, size 4 dolar vermez; 4 doların altında bir şeyler verir bugün itibarıyla.
İlk tedavüle çıktığında bu para 134 dolar ediyordu, 134 dolar; bugün inmiş 4 dolar.
Ben şimdi soruyorum: Bu paranın değerini kim düşürdü?
Bu 134 dolarlık banknotun içerisinden tam 130 dolarlık değeri kim çaldı, kim? Soruyorum.
Bu para bizim emeklimizin cebindeki para değil mi? Asgari ücretlimizin cebindeki para değil mi? Çiftçimizin, esnafımızın alın teri değil mi bu para?
Çiftçimiz dolar mı kazanıyor, esnafımız dolar mı kazanıyor?
Asgari ücretlimize, emeklimize siz dolar maaş mı veriyorsunuz?
Türk lirası cinsinden maaş veriyorsunuz ve verdiğiniz maaşın, bu paranın değerini 134 dolardan indirmişsiniz 4 dolara. Yazık ya!
Bir ülkenin parası o ülkenin itibarıdır arkadaşlar.
Bir ülke para basmaya başladığı anda egemenliğini ilan eder, tarihte hep böyle olmuştur.
Bu para itibar meselesidir, egemenlik meselesidir.
Türkiye'nin itibarını 4 dolarlık ettiniz ya, yazıktır, günahtır.
Değerli arkadaşlar, bakın;
Yönetim sistemleri asıl sınavlarını böyle büyük felaket anlarında verir.
Parlamenter sistem mi, başkanlık sistemi mi, yarı başkanlık mı, şu mu, bu mu?
Bu büyük dolandırıcılık olayı ve arkasından finansal piyasalarda yaşanan kayıplar, ortaya hayati bir ders koymuştur.
Yaşadığımız aslında sadece piyasalarda yaşanan bir çöküş değildir.
Yaşadığımız, bir yönetim sisteminin, yani Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nin çöküşüdür.
Karşımızdaki resim, bu sistemin, devletin bütün kurumlarını yerle yeksan edişinin resmidir.
Şimdi adeta böyle bir deprem bölgesinde dolaşıyoruz, bütün kurumların denetim ve kontrol mekanizmalarının yıkıntılarıyla karşılaşıyor ve şaşırıyoruz
Aslında şaşıracak hiçbir şey yok.
Seksen altı milyonluk koca bir ülkeyi, tek bir kişi, tek bir imzayla yönetmeye kalkarsa olacak olan budur.
Türkiye gibi büyük ve dünya ile entegre bir ülkeyi, kurumsal mekanizmaları felç ederek, hukuku yok sayarak yönetemezsiniz.
Yönetmeye çalışırsanız, oluşan boşluğu, kamu gücüne sırtını yaslayan şahsi menfaat ve çıkar yapılanmaları hemen dolduruverir.
Bir kişi neyi kontrol edecek Allah aşkına, kimi denetleyebilecek?
Bu yapılar, kendilerini siyasi güç odağıyla ilişkilendirme yoluyla, hesap vermekten ve sorgulanmaktan muafiyet kazanarak istedikleri gibi at koştururlar.
İfşa edilmekten, hesap sorulmasından, suçlanmaktan veya yargılanmaktan çekinmedikleri için, her türlü yolsuzluğu, dolandırıcılığı yaparlar.
Dünyada ve tarihte çok örneği vardır bunun.
İşte durum ortada: Bunlar Allah’tan korkmadan, milletten utanmadan, devletten çekinmeden örgütlü ve kalıcı bir soygun çetesini kurmuşlar, yıllarca bu çeteyi çalıştırmışlar.
Sen, ben, bizim oğlan, bizim damat, peder, kayınpeder diye başlayıp; yakın, tanıdık, akraba, partili katılımlarıyla soygun şebekelerini de epeyce bir genişletmişler.
Dün ne diyor Adalet Bakanı? 400 kişiden bahsediyor şüpheli.
Epey büyümüş çete yani. Menfaat çetesi, menfaat şebekesi bayağı bir palazlanmış.
Başlarına bir şey gelmesinden çekinmedikleri için, kendilerini ve yaptıklarını gizlemek için pek çaba da sarfetmemişler. Medyanın gözü önünde yapmışlar; bakanın, Cumhurbaşkanı yardımcısının konuştuğu kürsünün arkasına koca koca reklam tabelalarını koymuşlar,
İşi kılıfına uydurmaya bile çalışmamışlar, fütursuzca davranabilmişler.
Herkes görmüş, duymuş. Ancak; uyarmaya, işini layıkıyla yapmaya çalışanlar, ya korkuyla sindirilmiş, ya görevden alınmış, ya da güç yetirememişler.
İktidar bu fon soygununu çözemez, çözemiyor arkadaşlar; mümkün olmayacak, göreceksiniz.
Çünkü bu siyasi iktidarın kendi içinden ve kendi onayıyla kurulmuş bir yapı, dikkat edin.
"Cerrah titizliğiyle çözeceğiz" diyorlar. Ya, insan kendine neşter atabilir mi? İşte doktor arkadaşlarımız var; Seyit Bey burada, Medeni Bey'i göremedim bugün, ha o Manisa'da bugün doğru. Ama eminim bilmediğim çok doktor arkadaşlarımız vardır aramızda. "Cerrah titizliğiyle yapacağız" diyor.
Ya, insan kendine neşter vuramaz, kendi kolunu kesemez, kişi kendisine kalp ameliyatı yapamaz. Ben bunu tek bir şahıs için değil, iktidar mekanizmasının tümü için söylüyorum bakın.
İşte o yüzden diyorum ki; Parlamenter Sistem mi, Başkanlık Sistemi mi tartışması; sadece siyaset bilimcilere, hukukçulara, akademisyenlere bırakılamayacak kadar hayatî bir konudur.
Milletimiz bizzat bu tartışmanın içinde olmalıdır.
Bazen diyorlar: "Ya başkanım" diyorlar "parlamenter sistem... Yani bize soran da yok, hangisi daha faydalı pek onu kurcalayan da yok. Yani bunu çok mesele etmesek ne olur sanki?" diye bazen teşkilatlarımızdan görüşler geliyor.
Öyle değil arkadaşlar; işte bu ortaya çıkan hadise en başında da sistem sorunudur.
Ve sistem düzelmeden bakın Ahmet gider Mehmet gelir ama bu düzen aynen devam eder.
İktidar sopası gün gelir el değiştirir; o sopayı eline geçiren aynı yolsuzluğu, aynı vurgunun içine tekrar düşer. Sistem, hukuk... Bunlar çok önemli konular.
Yönetim sistemi tercihi, 86 milyonun geleceğini ilgilendiren, yaşam kalitesini belirleyen bir tercihtir.
Yönetim sistemi meselesi, artık bu ülkenin beka meselesi haline gelmiştir, beka meselesi.
Hep söylüyorum, ekonominiz zayıfsa uluslararası planda itibarınız olmaz.
Bakın, devlet başkanları devlet uçağıyla uçarken geçtiği ülkelere bir selam mesajı gönderilir, bu rutin bir uygulamadır.
Ama baktık ki dün Azerbaycan üzerinden devlet uçağı geçerken Azerbaycan'a selam gönderildiği birden haber oldu, büyük ifşa edildi.
Niye böyle oldu, niye?
Bakın, bu kadar olana rağmen, bu kadar tavra rağmen hâlâ Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı alttan alıyor; mesajlar vererek uçaktan aşağıya selam veriyor, geçiyor gibi bir hava oluşturuluyor bakın.
Rutin bir uygulama dönüyor dolaşıyor ülkenin itibar meselesi haline getiriliyor.
Ekonomi demek itibar demektir, ekonomi demek savunma demektir, güvenlik demektir.
Ne yaparsanız yapın ekonominiz zayıfsa ülkenin savunması ve güvenliği için gerekenleri yeterince yapamazsınız.
Ekonomi demek beka demektir; çünkü ekonominiz iyi değilse nüfusunuz azalır, doğan çocuk sayısı azalır.
İşte kadınlarda doğurganlık hızı 1,42'ye düştü; 2,10 olmayınca nüfusumuz azalacak ileride, bunun alarm zilleri çalıyor.
Her 100 evliliğe karşı 35 tane boşanma var memlekette.
Bakın arkadaşlar; sistem diyoruz sistem ama şöyle bir hafızamızı tazeleyelim:
Merkez Bankası'nın arka kapısından döviz satışı başkanlık sistemiyle beraber başlamıştır.
Hatırlayın, "130 milyar dolar yok oldu" dedik ya, bir baktık rezervler boşalmış; Damat dönemi. Arka kapıdan satıvermişler.
Yılların Merkez Bankası şeffaf çalışırken Merkez Bankası'nı karartmışlar, gecenin karanlığında arka kapıdan döviz satmış bunlar.
Başkanlık sistemi başlayınca oluyor, dikkat edin.
TÜİK’in enflasyon verileri ile oynaması başkanlık sistemi döneminde başlamıştır ondan önce yoktur böyle bir şey.
O gün bugündür açıklanan enflasyon verilerine kimse güvenmiyor Türkiye'de.
Emeklerimizin; gerçek enflasyonla TÜİK enflasyonu arasındaki fark kadar birikmiş alacağı var bu ülkede; evet, bu iktidardan emeklilerimizin alacağı var.
Kur korumalı mevduat denen ucube uygulama başkanlık sisteminde başlamıştır.
Bu hesapların kur farkı Merkez Bankası’na karşılıksız para bastırılarak ödenmiştir.
Sonra bakan değişmiştir, "Bundan bir an önce kurtulmamız lazım" denmiştir; kurtulduklarında da bu hesaplar kapandığında da bir deve kesmedikleri kaldı. Hani apronda bir deve kesmişlerdi ya, o bir deve kesmedikleri kaldı bu hesaplardan kurtulunca.
Ya, bunu memleketin başına bela eden sizsiniz; o kadar uyardık, ilan edildiğinde uyardık, "Yapmayın şunu" dedik, dinlemediler.
O günün parasıyla 800 milyar lira karşılıksız Merkez Bankası'na para bastırdı bunlar.
Hep bakın, başkanlık sistemiyle beraber oldu bunlar.
2023 seçimlerinden önce "Faiz inecek, daha da inecek" deyip seçimlerden hemen sonra faizlerin %8,5'tan %50'ye çıkması da bu başkanlık sistemi döneminde olmuştur.
Çünkü keyfi; indir indiriyor, bindir bindiriyor, kurum yok, sistem yok.
Türkiye'nin Hukukun Üstünlüğü Endeksi'nde sürekli gerilemesi, Türkiye'nin Yolsuzluk Algı Endeksi'nde sürekli 10 yıldır gerilemesi bu başkanlık sistemi döneminde olmuştur.
Türkiye'nin kronik yüksek enflasyon dönemine girmesi ve 10 yıldır bu enflasyonun düşmemesi başkanlık sisteminde olmuştur.
Nereden bakarsanız bakın bu sistem ve bu sistemi yönetenler ülkeye çok büyük zarar vermişlerdir.
Değerli arkadaşlar,
Mekke Anlaşması herhalde bugün genel kurulun gündemine gelecek diye konuşmuştuk dün akşam.
Değerli Genel Başkanımız çok geniş ve güzel bir analiz yaptı, iyi bir değerlendirme yaptı Mekke Anlaşması'yla ilgili; ben onların hepsini aynen onayladığımı, teyit ettiğimi ifade etmek isterim.
Ancak bakın, Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne saygı, bu millete saygı ancak ve ancak böylesine önemli bir anlaşmanın basına, topluma daha Meclis'e gelmeden önce detaylıca anlatılmasıyla olurdu.
Bu anlaşmayla ilgili münhasır bir basın toplantısı yapılması gerekirdi; basının soru-cevaplarıyla anlaşmanın ruhu daha iyi anlaşılırdı.
Meclis'te bizzat siyasi sorumluluğu üstlenen kimlerse onların gelip bu anlaşmayı anlatması, savunması gerekirdi; hiçbirisini yapmadılar.
Satırlardan anlamadınız, içinde ne olduğunu bilmediniz, kime karşı olduğunu anlamadığınız bir anlaşmayı şimdi getiriyorlar, Meclis'ten bastırıp geçirmeye çalışacaklar.
Biz öncelikle bu iş tutuş tarzına, bu üsluba hayır diyoruz, böyle bir şey yok.
Bu kadar önemli bir konu varsa geleceksiniz, anlatacaksınız, sorulara cevap vereceksiniz, açıklığa kavuşturacaksınız.
Kanunların hani bir lafzı vardır, bir de ruhu vardır ya; o ruh Meclis'teki tartışmalarla oluşur.
Meclis'te o kanun geçerken yapılan tartışmalar, komisyon aşaması, genel kurul aşaması... Oradaki tartışmalar, sorulara verilen cevaplarla o ruh oluşur.
Şimdi ruhsuz bir anlaşmanın getirip metnini, lafzını burada Meclis'e sunmaya çalışıyorlar; dolayısıyla biz bu anlaşmanın getiriliş usulüne de “hayır” diyoruz.
Bu anlaşmanın bu şekliyle ne olduğu belirsiz bir şekilde Meclis'e sunulmasına da “hayır” diyoruz.
Değerli Arkadaşlar,
Bizim sorumluluğumuz, bu gidişata itiraz etmekle bitmiyor.
Milletimize bir çıkış yolu göstermek zorundayız.
Çünkü insanlarımız her sabah yeni bir skandalla uyanmak istemiyor.
Evine huzurla dönmek, kazandığıyla geçinmek, evladının geleceğine güvenle bakmak istiyor.
Dedim ya kanalizasyon taştı;
Türkiye'nin artık temiz siyasete ihtiyacı var.
Sözüne güvenilen, işini bilen, hesap vermekten kaçmayan bir siyasete ihtiyacı var.
Ey milletim! Biz buradan hepinize söz veriyoruz:
Bize yetkiyi verin; geçmişte hırsızların çaldıklarını nasıl burunlarından fitil fitil getirtip tahsil ettiysek, yine aynısını yapacağız evelallah.
Diyorum ya… Yapılmışı var.
Buradan söz veriyorum:
Biz, haksızlığı yapanın kimliğine bakmayacağız.
Hakkı yenenin hangi partiye oy verdiğini sormayacağız.
Çünkü “kul hakkının” partisi olmaz.
Nasıl İmar Bankası’nda dolandırıcılık yapanlardan paraları çatır çatır tahsil ettiysek;
Bu fon dolandırıcılığı yapanlardan da o kaçırdıkları paraları söke söke alacağız.
Dolandırıcılarından tahsil edeceğiz, o hak sahiplerine ödeyeceğiz inşallah.
Bu işin peşini bırakmayacağız.
Hesabını soracağız.
İşte biz bu anlayışla ülkenin yönetimine talibiz.
Devletin kurumlarını ehliyetli kadrolarla ayağa kaldırmaya, milletimizin alın terini korumaya, Türkiye’nin önünü açmaya talibiz.
Yönetmeye talip olan, önce hesap vermeye hazır olacak.
Biz hazırız.
Aldığımız kararın da, harcadığımız her kuruşun da, milletimizin karşısında hesabını vermeye hazırız.
Bizim siyasetimizde makam, kimseye ayrıcalık sağlamayacak.
Bir telefonla hak sırası değişmeyecek.
Bir tanıdıkla ihale alınmayacak.
Gençlerimiz "Arkamda kim var? Torpil olmayınca bu iş olmuyor" diye düşünmeyecek, "Ben çalışırsam başarırım" diyecek.
Çiftçimiz toprağını ekerken "Zarar eder miyim?" diye korkmayacak,
Emeklimiz, ömrünü verdiği memleketinde geçinemediği için mahcup olmayacak.
Bizim siyasette varoluşumuzun sebebi işte tam da budur;
İnsanımızın başı dik, sofrası bereketli, yarını güvenli olsun diye biz buradayız.
Biliyoruz, milletimiz çok yoruldu.
Ama çare tükenmedi.
İşte buradayız, bir aradayız...
Bizde geri adım yok,
Çünkü biliyoruz ki arkamızda milletin feraseti var, arkamızda milletimizin sağduyusu var.
Bu topraklarda, hâlâ helalinden kazanmak için, sabahın erken saatinde işinin başına geçen milyonlar var.
Hakkıyla çalışan işçimiz, dürüst esnafımız, alın teriyle üreten çiftçilerimiz var.
Bilgisiyle, emeğiyle memleketine hizmet etmek isteyen gençlerimiz var.
Biz işte onlara inanıyoruz.
Türkiye’nin dürüst insanlarını, ehliyetli kadrolarını aynı hedefte buluşturacağız.
Devletin kapısında adaleti, ekonomide güveni, milletin sofrasında bereketi birlikte büyüteceğiz.
Allah’ın izni, milletimizin desteğiyle, bu ülkeye hep beraber şöyle rahat bir nefes aldıracağız.
Türkiye'yi çaresiz bırakmayacağız arkadaşlar.
Çünkü çare işte burada; buradayız, bir aradayız
Çünkü biz biliyoruz: Bu milletle beraber, her şey mümkün.
Rabbim yolumuzu açık etsin, birliğimizi daim eylesin.
Hepinizi tekrar saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Sağ olun, var olun diyorum.